~ Altruizm

Styl: altruizm

Etymologia: łac. alter - drugi

Badał detektyw: Auguste Comte

Historia: termin wprowadzony przez A. Comte’a. Początkowo altruizm rozumiany był jako wrodzony instynkt, który każdy powinien rozwijać, aby osiągnąć wszechobecnie panującą na świecie miłość. Pogląd rozpowszechniony przez nawiedzonych pozytywistów dążących do świata idealnego. Dla etyków altruizm, obok sympatii i egoizmu, był główną kategorią sporów o motyw ludzkiego postępowania.

Założenia: altruizm charakteryzuje się przede wszystkim bezinteresowną troską o innych i gotowością do poświęceń. Teoria zakłada, że w przypadku kolizji dobra własnego z cudzym dąży się do realizacji dobra drugiego człowieka.

Zalety altruisty:

- wrażliwy etycznie
- pomocny
- bezinteresowny
- sprawiedliwy
- uczciwy
- życzliwy

Wady altruisty:

- brak własnych ambicji
- brak możliwości samorealizacji
- brak osiągania wyznaczonych celów
- naiwność

Altruista w dzisiejszych czasach: w skrajnej formie nie ma racji bytu. Uznany za przysłowiową „pierdołę” zostałby albo wykorzystany, albo okradziony, albo w najlepszym wypadku ośmieszony. Kontrolowane przejawy altruizmu są dziś bardzo rzadkim, aczkolwiek miłym zjawiskiem.