Styl: egocentryzm (egoizm, egotyzm)
Etymologia: łac. ego - ja, centrum - środek
Badali detektywi: Marie-Henri Stendhal, Blaise Pascal, Jean-Jacques Rousseau
Założenia: egocentryzm to ujmowanie rzeczywistości z punktu widzenia własnej osoby. Egoizm to postawa charakterystyczna dla osób dbających wyłącznie o siebie i o własne dobro. Egoizm w skrajnej postaci to odrzucenie moralności i instrumentalne traktowanie innych ludzi. W postaci umiarkowanej uważany jest za niezbędną podstawę, napędzającą ogólny dobrobyt. Egotyzm to nadmierne zainteresowanie własną osobą, ciągłe analizowanie własnych uczuć i chęć wzbudzenia jak największego zainteresowania.
Zalety egocentryka:
- potrafi dążyć do celu
- ambitny
Wady egocentryka:
- nie dba o innych
- bezwzględny
- samolubny
- narcystyczny
- aspołeczny
- amoralny
Egocentryzm, egotyzm i egoizm w dzisiejszych czasach: są zjawiskiem powszechnym. Większość ludzi wykazuje cechy charakterystyczne przynajmniej dla jednej z teorii.
Egocentryzm, czyli nie odróżnianie siebie od świata zewnętrznego, jest charakterystyczny dla dzieci. Jeśli występuje u osób dorosłych świadczy co najwyżej o niedojrzałości uczuciowej.
Egotyzm, czyli uwielbienie dla własnego ja, wykazuje większość „gwiazd”. Sprzedając prywatność, udostępniając gazetom zdjęcia swoich dzieci ubrudzonych kupą (E. Górniak) czy wysyłając na YouTube własne zabawy erotyczne (Doda), w żałosny sposób próbują zainteresować społeczeństwo swoją osobą.
Egoizm, czyli samolubna dbałość o własne dobro, to cecha większości ludzi. Z tego też powodu jest uważany za jeden z głównych motywów ludzkiego postępowania.