Styl: nihilizm
Etymologia: łac. nihil - nic
Badali detektywi: Gorgiasz z Leontinoj, Friedrich Nietzsche
Historia: wbrew pozorom nihilizm obecny był już w Starożytności. Głoszony był wówczas przez sofistę Gorgiasza z Leontinoj i przez greckich sceptyków. Rozkwit nihilizmu przypada na wiek XIX, szczególnie na Rosję. Z czasem nihilizm zmieszany został z anarchizmem, w efekcie dając filozofię dążącą do obalenia państwa.
Założenia: pogląd nie uznaje lub kwestionuje istniejące normy i wartości. Nihilizm wyrażając brak szacunku dla określonych zasad jednocześnie wiąże się z poszukiwaniem czegoś, co nadawałoby życiu sens i godność. Obecnie wyróżnia się kilka różnych odmian nihilizmu, w zależności od tego co negują:
- metafizyczny, czyli sceptycyzm (negujący możliwość całkowitego poznania świata przez człowieka),
- etyczny, czyli amoralizm (neguje wartości moralne),
- społeczny, pokrewny anarchizmowi (neguje wszelkie zobowiązania jednostki względem innych ludzi i społeczeństwa),
- kulturalny, czyli dekadentyzm (negacja sensu tworzenia kultury i sztuki).
Zalety nihilisty:
- pewny siebie
- aktywny
Wady nihilisty:
- pesymistyczny
- aspołeczny
- kategoryczny
- drażliwy
- bierny w stosunku do niektórych rzeczy
Nihilizm w dzisiejszych czasach: nie jest tak popularny jak dawniej. Nihilizm to przede wszystkim teoria, której złe wykorzystanie doprowadziło do katastrofalnych zniszczeń na świecie. Wiele osób ocenia teorię przez pryzmat utartego stereotypu, zupełnie innego niż pierwotne założenia nihilizmu.